• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
Το ψηφοθηρικό αλισβερίσι ξεκίνησε και πάλι.

Άρθρο, 21-1-2014.

Υπάρχει μία ένταση. Μια έντονη κινητικότητα και υπερδραστηριότητα των ανθρώπων που υποτίθεται ότι ασχολούνται με τα κοινά. Όλων αυτών που είναι μέρος του Δημοτικού Συμβουλίου, αλλά και αυτών που θέλουν να γίνουν. Έτσι ξαφνικά δραστηριοποιήθηκαν όλοι; Έτσι ξαφνικά θυμήθηκαν τον πολίτη, τον κάτοικο του Δήμου Ωραιοκάστρου; Ρητορική ερώτηση. Σε περίπου 6 μήνες είναι οι δημοτικές εκλογές. Και το προεκλογικό πανηγύρι έχει ήδη ξεκινήσει. Πιστοί στις πολιτικές παραδόσεις αυτής της χώρας, οι φιλόδοξοι υποψήφιοι “άρχοντες” του δήμου, δεν έχουν αφήσει εκδήλωση για εκδήλωση χωρίς να δώσουν το “παρών”. Από γάμους, βαφτίσια, και κηδείες σε τραπεζώματα και κεράσματα πιθανών ψηφοφόρων τους.  Αυτή είναι η “πολιτική”. Αυτή αποδίδει και αυτή συνεχίζεται.

Ο πολίτης αντιμετωπίζεται ως το μέσο για την Εξουσία, όχι ως το υποκείμενο της Δημοκρατίας. Ο πολίτης γίνεται πάλι, στα λόγια, πρωταγωνιστής. Μέχρι τη στιγμή που θα ρίξει το χαρτάκι, την ψήφο, στο κουτί. Από κει και πέρα μηδενίζεται και απροκάλυπτα ο ρόλος του. Αυτό ακριβώς που θέλει το σύστημα της δημοκρατίας της ανάθεσης. Τον πολίτη ως ψηφοφόρο και μόνο.

Από τη μεριά του και ο πολίτης έχει “εξοικειωθεί” με την ιδέα αυτή. Θεωρεί δημοκρατικό του δικαίωμα μα και “υποχρέωση” τη συμμετοχή του στην εκλογική διαδικασία.

Δεν είναι αυτός ο ρόλος του πολίτη, όσο και αν βολεύει την Εξουσία. Ο ρόλος του είναι πολύ μεγαλύτερος και έρχεται σε αντιπαράθεση με την Εξουσία. Γιατί όπου και όποτε οι πολίτες οργανώθηκαν για τη ζωή τους και την αξιοπρέπειά τους, για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους ή για την επίλυση των προβλημάτων τους ήρθαν σε αντιπαράθεση με την εξουσία, κρατική ή τοπική. Η συνειδητοποίησή μας ως πολίτες, η συμμετοχή μας στα κοινά, η αυτοοργάνωσή μας αναιρεί την Εξουσία.

Δυστυχώς όμως φαίνεται ότι το πάθημα δεν έγινε ακόμα μάθημα. Ότι η λέξη διαφθορά και κρίση είναι συνώνυμο της εξουσίας, όσα και αν έχουμε περάσει. Κατ'αυτόν τον τρόπο συνεχίζουμε άπραγοι να κοιτάμε το προεκλογικό πανηγύρι και να βιώνουμε την καταστροφή της ζωής μας. Ας ελπίσουμε ότι στο μέλλον θα απαλλαχτούμε από τους διαχειριστές της, ώστε να να την πάρουμε στα χέρια μας.

Σωτηρίου Μάλαμας, Διαιτολόγος, κάτοικος Λητής